*بنام دوست که هر چه دارم از اوست*
گنجینه ای پر ارزش در خانه ی رایمند و هم اندیشان رایمند .
خانه ی رایمند ، خانه ی هم اندیشان
نشانی ؟ (خانه دوست کجاست؟)
در فلق بودم که پرسید سوار ؛ آسمان مکثی کرد .
رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت : نرسیده به درخت ؛ کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است .
می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ ؛ سر به در می آرد ؛ پس به سمت گل تنهایی می پیچی ؛ دو قدم مانده به گل ؛ پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد .
در صمیمیت سیال فضا ؛ خش خش می شنوی :
کودکی می بینی رفته از کاج بلندی بالا ؛ جوجه بردارد از لانه نور و از می پرسی .
( خانه دوست کجاست ).
*روانشاد سهراب سپهری*
*انسان سازنده و آفریننده ی اندیشه ی خویش است.
خانه ی رایمند به عبارت ( هم اندیش وهم فکر ) معنی می گردد این خانه جا یگاه همه ی خوبان و هم اندیشان هم فکران است که افکار و اندیشه ی آنها را با دیده منت و با نهایت احترام به نگاه غیر هم اندیشان ؛ با تمام وجود به گوش جان برای بهتر یاد گیری و آگاهی پذیرا می باشم .
همانا ساکن این خانه با نگاهی همواره سیراب ناپذیر در جستجوی تجربه در مکتب وجود انسانی خود را یکی از ضعیف ترین شاگردان این مکتب خانه می داند آری حال به نگاه و اندیشه ی بزرگ شما نهایت نیاز است .
